حق تعالى به جهت آگاهى مؤمنان فرمود : هرگز آنها بر عهده‌گيرندهء چيزى از گناهان مؤمنان ( در صورت كافر شدن ) آنها نيستند . إِنَّهُمْ لَكذِبُونَ : حتماً ايشان در سخن خود كه مىگويند : ما خطاهاى شما را برمىداريم ! دروغگويان‌اند ؛ زيرا آنچه از آن خبر مىدهند مطابق واقع نيست ، يا در آنچه مىگويند قلوب ايشان مخالف قولشان است . ( آيهء 13 ) وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَ أَثْقَالًا مَّعَ أَثْقَالِهِمْ وَ لَيُسَلُنَّ يَوْمَ الْقِيمَةِ عَمَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ تفسير : البته در قيامت بارهاى گران معصيت خود را و بارهاى گران ديگران را با بارهاى گران خود بر خواهند داشت ؛ يعنى وزر و و بال آنان را كه گمراه ساخته‌اند ، اضافهء جرايم خود خواهند ساخت بدون آن كه از وزر و و بال كسانى كه گمراه شده‌اند چيزى كم كنند . و حتماً آنها در روز قيامت از آنچه افترا مىبستند - مانند شرك و بدعت‌هاى ديگر - پرسيده خواهند شد . تبصره : آيهء شريفه دالّ بر آن است كه : هر كس سبب گمراهى يا كفر يا معصيت ديگرى شود يا بدعتى يا طريقه‌اى كه خلاف قرآن و شريعت اسلام باشد تأسيس نمايد ، تا روز قيامت تمام وزر و و بال آنان كه گمراه شوند و به آن طريقهء مجعوله عمل كنند ، بر آن شخص مىباشد بدون آن كه از گناه گمراه‌شدگان چيزى كم شود ؛ چنان كه روايت مشهورهء نبوى صلى الله عليه و آله بر آن دالّ است : مَنْ سَنَّ سُنَّةً سَيِّئَةً فَلَهُ وِزْرُهُ وَوِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا إِلى يَوْمِ القيامة مِنْ غَيْر أنْ يَنْقَصَ مِنْ أوْزارِهِمْ شَىْءٌ . در كتاب ثواب الاعمال از حضرت باقر عليه السلام مروى است كه فرمود : هر بنده‌اى از بندگان خدا كه تأسيس كند سنّت هدايتى را ، براى او اجرى مثل اجر كسانى كه عمل كنند به آن باشد بدون آن كه از اجر آنان چيزى كم شود . و هر بنده‌اى از بندگان خدا كه تأسيس كند