فرعون از بنى اسرائيل بود . پس بر قوم موسى تعدى و ستم نمود . برخى گفته‌اند : زمانى فقير بود و در آن زمان مردى متواضع و خوش اخلاق بود ، امّا هنگامى كه خداوند ثروت فراوانى به او داد ، بر بنى اسرائيل بزرگى و تكبر مىكرد . در هر حال قرآن مجيد مىفرمايد : به او از گنجينه‌هاى اموال ، آن اندازه داديم كه از زيادتى به حدّى رسيده بود كه برداشتن كليدهاى آن ، بر گروهى كه صاحبان قوّه و قدرت بودند سنگينى مىكرد . إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَاتَفْرَحْ : ياد بياور زمانى را كه قوم او كه از مؤمنان بودند به او گفتند : به مال خود شادى و سرمستى مكن و ناسپاسى منما و به آن مغرور مشو ، إِنَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ الْفَرِحِينَ : به درستى كه خدا سرمستىكنندگان به دنيا و حُطام و زخارف آن ، و مغرور شوندگان به آن و ناسپاسى كنندگان به آن را دوست نمىدارد ؛ زيرا دنيا مبغوض حق است و غرور به آن موجب دورى از رحمت خدا و مانع از توجّه به امر آخرت است . ( آيهء 77 ) وَابْتَغِ فِيمَآ ءَاتَلكَ اللَّهُ الدَّارَ الْأَخِرَةَ وَ لَاتَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَ أَحْسِن كَمَآ أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَ لَاتَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ تفسير : بقيهء كلام مؤمنان به قارون : و در آنچه خدا به تو عطا فرموده است از غنا و دولت دنيا ، سراى ديگر و خانهء آخرت را طلب كن و به دست آور ؛ يعنى اموال خود را در راه آخرت صرف كن و آن را وسيلهء حصول ثواب آن جهان گردان ؛ زيرا مقصود از ثروت دنيا اين است كه به آن براى رسيدن به درجات اخروى متوسل شوند .