( آيهء 36 ) فَلَمَّا جَآءَهُم مُّوسَى بَايتِنَا بَيّنتٍ قَالُواْ مَا هذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًى وَ مَا سَمِعْنَا بِهذَا فِى ءَابَآلِنَا الْأَوَّلِينَ تفسير : پس زمانى كه موسى عليه السلام معجزات روشن ما را براى آنها آورد ، گفتند : اين ، جز جاوديى ساختگى نيست و ما چنين خبرى را ( دعوت به توحيد در الوهيت و ربوبيت را ) در ميان پدران نخستين خود نشنيده‌ايم . اين سخن را به جهت آن گفته‌اند كه در روزگار آنها و پدرانشان ساحران بسيار بودند ، امّا ادّعاى نبوّت را از پدران خود نشنيده بودند كه گفته باشند : فلان كس پيغمبر خدا مىباشد . ( آيهء 37 ) وَ قَالَ مُوسَى رَبّى أَعْلَمُ بِمَن جَآءَ بِالْهُدَى مِنْ عِندِه‌ِى وَ مَن تَكُونُ لَه‌ُو عقِبَةُ الدَّارِ إِنَّه‌ُو لَايُفْلِحُ الظلِمُونَ ( 37 ) تفسير : وَ قَالَ مُوسَى رَبّى أَعْلَمُ بِمَن جَآءَ بِالْهُدَى مِنْ عِندِهِ : و موسى گفت : پروردگار من به حال كسى كه از طرف او براى مردم هدايت آورده داناتر است ؛ يعنى او مىداند كه من به حق هستم و آيات دلالت‌كننده بر هدايت از جانب او آورده‌ام . وَ مَن تَكُونُ لَهُ عقِبَةُ الدَّارِ : و همچنين پروردگار من به حال كسى كه سرانجامِ پسنديده و عاقبت به خيرى در دنيا و نجات از آتش در آخرت را دارد داناتر است . إِنَّهُ لَايُفْلِحُ الظلِمُونَ : همانا كه ستمكاران ، رستگار نشوند و به هدايت و حسن عاقبت در دنيا و نجات در آخرت ، فايز نگردند .