آورد من بسيار آمرزنده و مهربانم . ( آيهء 12 ) ( وَ أَدْخِلْ يَدَكَ فِى جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ فِى تِسْعِ ءَايتٍ إِلَى فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِه‌ِى إِنَّهُمْ كَانُواْ قَوْمًا فسِقِينَ ) لغت : جيب يعنى گريبان . تفسير : بار ديگر به او ندا رسيد : و دست خود را در گريبان پيراهن خود داخل كن تا سفيد و درخشنده و بىعيب بيرون آيد . حضرت موسى عليه السلام دست به گريبان برده بيرون آورد ، چندان نورانى بود كه اگر در شب ظلمانى بود چون روز روشن مىگشت ، و اگر در روز دست بيرون مىآورد نور آن بر روشنى آفتاب غلبه مىنمود ؛ و ظهور اين نور مشعشع از دست آن حضرت خارق عادت و از آيات قدرت الهى است . فِى تِسْعِ ءَايتٍ إِلَى فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهِ : با اين دو معجزه كه از نه معجزهء تو است به سوى فرعون و قوم او برو . يعنى تو با نه معجزه كه دو تاى آنها مار شدن عصا و نورانى شدن دست تو است به سوى فرعون و قوم او فرستاده شده‌اى . إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فسِقِينَ : به درستى كه ايشان گروهى فاسق و نافرمان‌اند . اين فرمايش بيان علت ارسال موسى عليه السلام به سوى آنان است . ( آيهء 13 ) ( فَلَمَّا جَآءَتْهُمْ ءَايتُنَا مُبْصِرَةً قَالُواْ هذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ )