فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَّيِّناً لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى يعنى : پس هر دو با او سخنى نرم بگوييد ، شايد او متذكر شود . يعنى از شنيدن منطق گويا و ديدن معجزات رساى شما متنبه شود و ايمان آورد ، و يا حداقل هراس و خشيتى در دلش پيدا شود و مقدمهء تسليم او در آينده گردد . قَالا رَبَّنَا إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفْرُطَ عَلَيْنَا أَوْ أَن يَطْغَى يعنى : موسى و هارون گفتند : پروردگارا ، به راستى ما مىترسيم كه بر ما افراط كند . يعنى پيشدستى و تعجيل در كار ما نمايد و مثلًا از ابتدا ما را به دربارش راه ندهد يا پيش از آن كه سخن بگوييم و اظهار مطلب كنيم و يا ارائهء معجزه نماييم بر ما بتازد و ما را عذاب كند . و يا آن كه طغيان نمايد ، يعنى در برابر دعوت به سراغ بنىاسرائيل رود و بر آنها تشديد ستم كند و آنچه از پيش نمىكرد انجام دهد . قَالَ لَا تَخَافَا إِنَّنِى مَعَكُمَا أَسْمَعُ وَأَرَى يعنى : خداوند گفت : هرگز نترسيد ، بىترديد من همراه شمايم ، مىشنوم و مىبينم . از افراطش جلوگيرى مىكنم و طغيانش را پاسخ مىدهم . فَأْتِيَاهُ فَقُولا إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرْسِل مَعَنَا بَنى إِسْرائِيلَ وَلَا تُعَذِّبْهُمْ قَدْ جِئْناكَ بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكَ وَالسَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى « 47 » إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنَا أَنَّ الْعَذَابَ عَلَى مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّى « 48 » تفسير : فَأْتِيَاهُ فَقُولا إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرْسِل مَعَنَا بَنى إِسْرائِيلَ وَلَا تُعَذِّبْهُمْ قَدْ جِئْناكَ بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكَ وَالسَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى پس از اعطاى معجزات به موسى و هارون و فرمان حركتِ هر دو به سوى فرعون ، و