و وجه اين‌كه پيامبر دربارهء آنها شتاب نكند آن است كه همان‌گونه كه بچه در شكم مادر بايد مدتى از زمان را بماند تا خلقتش تماميت و كمال يابد ، مكث و درنگ انسان هم مدتى در دنيا براى تكامل روح و تماميت روان او لازم است تا سيّئات و گناهان كافر و حسنات و صالحات مؤمن به حد اقتضاى فطرت خود برسد . يَوْمَ نحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً « 85 » وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلَى جَهَنَّمَ وِرْداً « 86 » لَّا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمنِ عَهْداً « 87 » لغت و اعراب : يوم متعلّق است به « اذكر » مقدّر . وفد جمع وافد : گروه سواره‌اى كه براى زيارت يا طلب حاجت وارد شوند ، وفداً حال است از المتّقين . وِرد جمع : گروه تشنه از انسان و حيوان ، ورداً حال است از المجرمين . لايملكون فاعلش عباداللَّه مفهوم از سياق كلام است . شفاعت مصدر است به معناى فاعل يا مفعول . تفسير : يَوْمَ نحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً يعنى : به ياد آوريد روزى را كه متّقين و پرهيزگاران را دسته‌جمعى و سواره به سوى خداى رحمان گرد آوريم . مراد ، حركت آنها پس از نفخهء سوم صور و بيرون آمدن همه از گورها و حركت به سوى مركز قيامت و محل برگزارى محكمه و حساب و داورى است ، و آنها اين مسير را كه گاهى به اندازهء فاصلهء مشرق تا مغرب است سوار بر شترانى از نور خواهند پيمود . وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلَى جَهَنَّمَ وِرْداً يعنى : و نيز متذكر شويد آن روز را كه گنهكارانِ در اصول عقايد و فروع دين را در حالى كه