و بايد دانست كه مفاد اين آيه اين است كه مزد ابلاغ رسالت الهى از جانب پيامبر اسلام پذيرش مجموع دين است . و مفاد آيهء شورى پذيرش مودّت ذىالقربى است يعنى خصوص اعتقاد به ولايت و امامت خلفاى معصومين كه جزء اصول عقايد است و به خاطر اهميت ، مستقلًاّ مزد رسالت قرار گرفته است . [ توكل بر خدا ] وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَكَفَى بِهِ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيراً « 58 » الَّذِي خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمنُ فَسْأَلْ بِهِ خَبِيراً « 59 » وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمنِ قَالُوا وَمَا الرَّحْمنُ انَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوراً « 60 » لغت و اعراب : الذى خلق صفت حىّ در آيهء قبل . أيّام جمع يوم : روز روشن مقابل شب ، شبانه‌روز ، دهر و روزگار . عرش : تخت . الرحمان خبر مبتداى محذوف به‌تقدير « هو الرحمان » يا فاعل استوى . فاسئل به يعنى فاسأل عن الخلق و الاستواء . تفسير : وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَىِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَكَفَى بِهِ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيراً 8 الَّذِى خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِى سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمنُ فَسْأَلْ بِهِ خَبِيراً يعنى : و بر آن زنده‌اى توكل كن كه هيچ‌گاه نمىميرد ، و او را همراه حمد و ستايشش تسبيح گو و از هر نقصى منزّه دان و او كافى است كه به گناهان بندگانش آگاه باشد . و خداى زنده آن خدايى است كه آسمان‌ها و اين زمين و آنچه را ميان آنهاست از هوا و فضا و نور و ظلمت و موجودات زنده و غيره ، در شش روز روشن يا در شش شبانه روز يا در شش