مقام و قداست و عظمت و بنا و ساختمان آنها بالا رود ) . آنها از روزى كه دل‌ها و چشم‌ها در آن روز دگرگون است مىترسند . مراد ، دگرگونى دل و ديدهء همهء اهل حشر است اعم از مؤمن و كافر ، زيرا پس از تجلّى جلال و جمال خداوند و ظهور حقايق عالم ديگر و حضور فرشتگان و ظهور در همه جا و استماع صداى پروردگار از همه طرف و حضور انبيا و آمدن ارواح برزخى با اجساد جديدالحدوث حشرى و تشكيل محكمهء عدل و دادگاه بزرگ تاريخ خلقت و ريزش نامهء اعمال از عالم بالا همانند بارش برف در دست و دامن اهل محشر ، طبيعى است كه همهء دل‌ها مضطرب و متقلّب و ديده‌ها خيره و حيران خواهد بود ، نيكان در مقدمهء فرج و دخول بهشت ، و بَدان در آستانهء ورود به دوزخ ، و نعوذ باللَّه . لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَيَزيدَهُم مِن فَضْلِهِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ يعنى : آن مردان الهى پيوسته تسبيح مىگويند تا خداوند آنها را به عمل‌هايشان كه همه نيكو و بهتر است پاداش دهد ، و علاوه از فضل خويش بر پاداش آنها بيفزايد ، و خداوند هر كس را بخواهد بىحساب روزى مىدهد ، يعنى بدون مداقّه و سختگيرى در حساب يا بدون مقابله يا عمل يا بدون محدوديت زمانى در آخرت . وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاءً حَتَّى إِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً وَوَجَدَ اللَّهَ عِندَهُ فَوَفّاهُ حِسَابَهُ وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ « 39 » أَوْ كَظُلُمَاتٍ فِى بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشَاهُ مَوْجٌ مِّن فَوْقِهِ مَوْجٌ مِن فَوْقِهِ سَحَابٌ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَراهَا وَمَن لَّمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَمَا لَهُ مِن نُورٍ « 40 »