يعنى : و دربارهء عيسى گفتار حق و سخن ثابت و به جا مىزنيم . و يا آن‌كه اين عيسى كه وصفش را مىگوييم قول حق است ، يعنى تولّد و تكوّن‌يافته از گفتار حق و كلمهء كُن است ، و لكن در آن شك و ترديد مىكنند . يعنى عده‌اى همانند يهود او را به تولد از غير حلال رَمى مىكنند ، و برخى ديگر دَم از الوهيتش مىزنند نظير عده‌اى از پيروانش . مَا كَانَ للَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٍ سُبْحَانَهُ إِذَا قَضَى أَمْراً فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ اين آيه در مقام ابطال گفتار نصارا و اعتقاد آنها به فرزندى مسيح براى خداست . يعنى : هرگز خداوند را نسزد و نزد عقل ممكن نباشد و در هيچ شريعتى جايز نباشد كه براى خود فرزندى اتخاذ نمايد ، منزه است او از اين مطلب ، هرگاه خدا چيزى را ارادهء حتمى كند جز اين نيست كه به او مىگويد : باش ، پس او بلافاصله مىباشد . اين جملهء شرطيه به منزلهء استدلال بر عدم اتخاذ فرزند است ، زيرا طلب فرزند براى اين است كه در حوايج و نيازهاى دنيوى ياور و معين والد باشد و خداوند هيچ‌گاه نيازمند نمىشود ، زيرا همه چيز با صِرف ارادهء او تحقق مىپذيرد . وَإِنَّ اللَّهَ رَبِّى وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ يعنى : سپس عيسى در گهواره در خطاب به كسانى كه در مقام پرس‌وجو برآمده بودند ادامه داد و چنين گفت : بدون شك خداوند پروردگار من و پروردگار شماست ، پس او را بپرستيد و همين است راه راست . فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِن بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِن مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ « 37 » أَسْمِعْ بِهِمْ وَأَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنَا لكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِى ضَلَالٍ مُّبِينٍ « 38 » وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ وَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ « 39 » إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ « 40 »