مىورزند تا مدتى در گرداب غفلت و مستىشان رها كن ، يعنى تا آن‌گاه كه روز بدر و حنين و غيره فرا رسد . آيا آنها چنين مىپندارند كه به آنچه از مال و فرزندان آنها را يارى مىكنيم در انجام كارهاى خير نسبت به آنها شتاب مىنماييم ؟ نه ، چنين نيست بلكه آنها نمىفهمند . يعنى نمىفهمند كه اين يارى استدراج است نه شتاب بخشيدن در خيرات . [ شتاب‌ورزان به خير ] إِنَّ الَّذِينَ هُم مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهم مُشْفِقُونَ « 57 » وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ « 58 » وَالَّذِينَ هُم بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ « 59 » وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ « 60 » أُولئِكَ يُسَارِعُونَ فِى الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ « 61 » تفسير : إِنَّ الَّذِينَ هُم مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهم مُشْفِقُونَ * وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ اين آيه و چهار آيهء آتى در دفع پندار كفّار است كه مال و اولاد خود را وسيلهء شتاب در خيرات مىدانستند . و غرض آن‌كه وسيلهء وصول به خيرات آن است كه مؤمنان دارند . معناى آيه : بىترديد كسانى كه از ترس پروردگارشان پيوسته در تحرّز و تحفّظاند يعنى خشيت و خوف قلبى سبب تحفّظ و برحذربودن عملى آنهاست ، و كسانى كه به آيات پروردگارشان ايمان مىآورند يعنى به آيات كتاب آسمانى او و يا به نشانه‌هاى توحيد در نفس خود و كرانه‌هاى جهان ، وَالَّذِينَ هُم بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ * وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ يعنى : و كسانى كه براى پروردگارشان شريك و انباز قرار نمىدهند يعنى نه شريك در الوهيت و ربوبيت و نه در عبادت و طاعت ، و كسانى كه آنچه را در راه خدا از مال و جان و اولاد بذل مىكنند در حالى انجام مىدهند كه دل‌هاشان سخت بيمناك است از اين‌كه به سوى خداوند رجوع خواهند كرد ، مراد آن‌كه عمل‌هاى نيك و انفاقات آنها همه نشأت