رسالت و كتاب آسمانى در گهواره و معجزات ديگرى كه در آيهء 49 آل‌عمران ذكر شده است . يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحاً إِنِّى بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ اين آيه كلام مستأنَف و جدا از ما قبل است ، و توجه سخن به پيامبر اسلام و انشاى خطاب و اوامر به همهء پيامبران مرسل است . يعنى : ما به همهء مرسلين در عصر خودشان اين گونه خطاب و امر مىكرديم كه : اى فرستادگان ما ، از همهء پاكيزه‌هاى جهان بخوريد و عمل شايسته به جا آوريد ، زيرا من به آنچه انجام مىدهيد دانايم . مراد از اكل ، مطلق تصرف و برخوردارى است و مراد از متعلَّق آن ، همهء متاع دنيا اعم از خوراكى و پوشاكى و آب و هوا و فضا و گياه و حيوانات و هر چه كه طبع بشر بدان رغبت دارد . وَإِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةًوَأَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ يعنى : و نيز به رسل گفتيم كه اين ملت و طريقت ، شريعت شماست كه شريعتى واحده و يگانه است « 1 » و من پروردگار شما هستم ، پس از من پروا داشته باشيد . بايد دانست كه از آغاز تشريع احكام آسمانى براى بشر آنچه در عالم بالا تنظيم و تشريع و به بشر ابلاغ شده است و پيامبران الهى به ابلاغ آن مأمور گشته‌اند يك دين و آيين به نام دين اسلام است و حقيقت آن عبارت است از توحيد و رسالت و معاد و برخى از شئون اعتقادى و امّهات فروع عملى ، و منشأ اختلاف و تعدد شرايع و انقسام آن به پنج شريعت به خاطر اضافه‌شدن برخى از فروع و نسخ‌شدن برخى و تغيير حالات و خصوصيات برخى ديگر است . و ضمير مؤنث ( انّ هذه ) هر چند به ظاهر به اكل طيّبات و عمل صالح برمىگردد و اين دو امر از فروع عمليه است يعنى جواز تصرف در اجناس جهان و عمل به واجبات و مستحبات شرعى و پسنديده‌هاى عقلى . لكن به اقتضاى مورد و ظاهر آيهء بعد ، مرجع آن ملت و شريعت و دين اسلام است .

--> ( 1 ) . به تفسير سورهء انبياء ، آيهء 92 مراجعه شود .