« ان » شرطيه و « ما » زايده است و اصل فعل تَرْأيين بوده است . « 1 » فرىّ : شىء عظيم و بُهت‌آور يا بسيار زشت و قبيح . بغىّ : زن بدكاره . تفسير : فَكُلِى وَاشْرَبِى وَقَرِّى عَيْناً فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِى إِنِّى نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيّاً يعنى : اى مادر ، از خرماى فرو ريخته بخور و از نهر جارى بياشام و چشم روشن دار ، يعنى به فرزندى كه خدا به تو بخشيده ، و اگر از جنس آدمى كسى را ديدى و از بچه و بچه‌دار شدنت پرسيد خود جواب مده و با اشارهء دست يا چشم و ابرو به او بگو ، يعنى تفهيم كن ، كه بىترديد ، من براى تقرب به خداى رحمان ، نذر روزهء صَمت كرده‌ام ، پس امروز هرگز با كسى سخن نخواهم گفت . ظاهر آيه اين است كه در آن عصر در مذهب يهود روزهء صمت يعنى روزهء سكوت مشروع بوده و فرزندش عيسى از پيش به او دستور روزهء صمت داده بود . فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ قَالُوا يَامَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئاً فَرِيّاً يعنى : پس از گذشت زمانى مريم فرزندش عيسى را در حالى كه در آغوش خود گرفته بود نزد قوم خويش آورد ، آنها با كمال تعجب و تحير و بدبينى گفتند : اى مريم ، حقّاً كه تو كار بسيار عجيب و بهت‌آور و زشتى به جا آوردى ! محتمل است كه آنها از مخلوق‌الساعه بودن عيسى اطلاعى نداشتند و آوردن بچه پيش قوم خود پس از مدتى از عزلت مريم اتفاق افتاده كه ممكن بوده در آن مدت ازدواج حلال كند يا از راه حرام بياورد كه آنها حمل بر راه حرام كرده‌اند . يَاأُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيّاً يعنى : اى خواهر هارون ، نه پدر تو مرد بدى بود و نه مادرت زنى بدكاره بود . يعنى پس اين بچه را از كجا آوردى ؟ پدر مريم ، عمران مردى صالح و مادرش حنَّه دختر فاقوذ زنى صالحه بوده و ظاهراً

--> ( 1 ) . كه پس از اعلال تَرَيْن شده ، سپس نون تأكيد ثقيله به آن ملحق گرديده است .