تفسير : قَالَ رَبِّ انصُرْنِى بِمَا كَذَّبُونِ * فَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا يعنى : نوح در برابر كفر و انكار و عناد قوم خود پس از قرن‌ها دعوت و اصرار و اتمام حجت ، گفت : پروردگارا ، مرا در برابر اين تكذيب و انكار يارى ده . در پاسخ درخواستش به او وحى كرديم كه كشتى بساز يا كشتى معهود را بساز ( بنابراين‌كه قضيهء ساختن كشتى را خداوند از پيش به او اطلاع داده بود ) با استعانت از حفظ ما ، كه ما در ساختن آن تو را از اشتباه و خطا و منع دشمنان و دستبرد آن‌ها نگه مىداريم ، و استعانت از وحى ما « 1 » در كيفيت ساختن كشتى بىسابقه‌اى بدان وسعت كه گروهى از انسان‌ها و گروهى از هر نوع حيوان را در خود جاى دهد . فَإِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَلَا تُخَاطِبْنِى فِى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ يعنى : اى نوح ، پس از اتمام ساخت آن هنگامى كه امر ما فرا رسيد و تنور فوران كرد ( مراد از فرا رسيدن امر ، ارادهء تكوينى خداست يعنى وقتى كه ارادهء تكوينى ما تعلق گرفت كه ابرهاى آسمان باران شديدى همانند ريزش آب از لوله‌ها بىوقفه در مدتى بس طولانى ببارد ، و آب‌هاى زيرزمينى در سطح وسيعى از اين كره در جاىجاى آن همانند چشمه بجوشد . و علامت شروع اين فرمان آن است كه تنور فوران كند يعنى از تنورى كه وسط مسجد كوفه است و براى پختن نان تهيه شده چنين آبى بجوشد ) پس در آن كشتى از هر نوع از حيوانات اهلى و وحشى زمينى و هوايى دو جفت وارد كن يعنى از هر نوع يك نر و ماده كه هر يك جفت ديگرى است . و خاندان خود را نيز در آن سوار كن جز كسى از آنها را كه عليه او سخنى از ما گذشته است يعنى جز همسر و يكى از فرزندانت را كه در علم ازلى ما كفر و عناد و شقاوت آنها حتمى شده است . و هرگز دربارهء كسانى كه ستم كرده‌اند با من گفتگو مكن كه آنها حتماً غرق شدنىاند .

--> ( 1 ) . يا : كشتى را در حضور ما و به وحى ما ( مطابق طرح ما ) بساز .