از مردم در دنيا خوارى و ذلّت است ( چنان‌كه در بدر و خندق و غيره بود ) و روز قيامت آنان را عذاب آتش سوزان مىچشانيم . ذلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ يَدَاكَ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ يعنى : در روز واپسين هنگامى كه او آتش دوزخ را مىچشد به او مىگويند : اين عذاب سوزان به كيفر گناهانى است كه دو دستى فرستادى ، يعنى با همهء توان و قدرت خود با غور در كفر و طغيان و فسق انجام دادى ، و نيز براى اين است كه خداوند هرگز به بندگان خود ستم‌كننده نيست . مراد اين است كه خدا ستمكار نيست و از اين رو بندگان خود را در دنيا به اختيار خود واگذاشت كه هر راه را بخواهند بروند و شما راه طغيان رفتيد و اين حال را انتخاب كرديد . وَمِنَ النَّاسِ مَن يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَى حَرْفٍ فَإِنْ أَصَابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انقَلَبَ عَلَى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ « 11 » يَدْعُوا مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُ وَمَا لَا يَنفَعُهُ ذلِكَ هُوَ الضَّلَالُ الْبَعِيدُ « 12 » يَدْعُوا لَمَن ضَرُّهُ أَقْرَبُ مِن نَّفْعِهِ لَبِئْسَ الْمَوْلَى وَلَبِئْسَ الْعَشِيرُ « 13 » لغت و اعراب : حرف : طرف و جانب . فتنه : آزمايش ، عذاب و شدت . يدعو ى دوم به معناى يقول . لَمَن لام قسم ، مَن مبتدا ، ضرُّة أقرب مبتدا و خبر صلهء موصول ، لبئس خبر مَن موصوله . « 1 »

--> ( 1 ) . اين يكى از وجوه تركيب آيه است .