يعنى : زكريا گفت : پروردگارا ، براى من دربارهء تحقق اين وعده نشانه‌اى قرار ده . يعنى وقت باردار شدن همسر يا تولد ناگهانى فرزند موعود را به من اطلاع ده . خداوند يا فرشتهء وحى گفت : نشانهء تو اين است كه توان سخن گفتن با مردم را در سه شب و سه روز دنبال هم با وجود صحت جسم و سلامت اندام‌هايت نداشته باشى . يعنى با مردم فقط مىتوانى با رمز و اشارهء چشم و ابرو و دست ، سخن گويى و با خداوند مىتوانى به ذكر و دعا و نماز و تلاوت زبور و تورات مناجات نمايى . و بايد دانست كه اين معنا همان است كه در سورهء آل‌عمران آيهء 41 آمده : قَالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزَاً وَاذْكُر رَبَّكَ كَثِيرَاً وَسَبِّحْ بِالعَشِىِّ وَالْإِبْكَارِ . و مراد از سه روز در اين آيه ، سه روز با شب‌هاى آنهاست چنان‌كه مراد از سه شب در آيهء مورد بحث هم ، سه شب با روزهاست و استعمال سه شب يا سه روز در مجموع شبانه‌روز شايع است . و حاصل آيه آن‌كه بندآمدن زبانت از گفتگو با مردم نشانهء اين است كه وعدهء خداوندى در شُرف وقوع است . فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ أَن سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيّاً يعنى : پس از آن‌كه نشانهء تعيين شده از جانب خدا تحقق يافت و زكريا حس كرد كه توان گفتگو با مردم را ندارد از محراب عبادتش بيرون شد و اشراف به قوم خود پيدا كرد ، آن‌گاه به سوى آنها اشاره كرد كه صبح و شام خدا را تسبيح گوييد . مراد اين است كه به رمز آنها را امر نمود نماز مرتب صبحگاهى و شامگاهى را بخوانيد . و يا آن‌كه پيوسته در صبح و شب ، ذكر خدا گوييد و منتظر من نباشيد . يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيّاً « 12 » وَحَنَاناً مِن لَّدُنَّا وَزَكَاةً وَكَانَ تَقِيّاً « 13 » وَبَرَّاً بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُن جَبَّاراً عَصِيّاً « 14 » وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيّاً « 15 »