سورهء انبياء [ غفلت مردم از آخرت و اشتغالشان به لهو و لعب ] بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِى غَفْلَةٍ مُّعْرِضُونَ « 1 » مَا يَأْتِيهِم مِن ذِكْرٍ مِن رَّبِّهِم مُّحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ وَهُمْ يَلْعَبُونَ « 2 » لَاهِيَةً قُلُوبُهُمْ وَأَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هذَا إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ أَفَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ « 3 » اعراب : و هم فى غفلة مبتدا و خبر ، معرضون خبر دوم است . هم يلعبون حال اول از فاعلِ يستمعون ، لاهيةً حال دوم . هل هذا بدل است از نجوى . تفسير : اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِى غَفْلَةٍ مُّعْرِضُونَ غرض عمده در اين سوره گفتار در اطراف توحيد و معاد است و افتتاح كلام با بيان