و استقرار و برخوردارى از نعمت‌هاى آن تا مدتى ثابت و مسلّم است . [ رغبت به معنويت و بىرغبتى به دنيا ] فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا وَمِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَى « 130 » وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجاً مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَى « 131 » لغت و اعراب : اناء جمع إنى و إنى - يعنى ساعت . و من اناء متعلّق است به فسبِّح ، و أطراف منصوب است به « فسبِّح » مقدَّر . مَدَّ عينه إليه - از باب نَصَر - : چشمش را به سوى او دوخت . زَهرة : شكوفه و زينت ، به‌تقدير « جعلناه زهرة » يا زهرة حال باشد . فتنه : امتحان ، عذاب . تفسير : فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا وَمِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَى يعنى : اى پيامبر ، پس از توجه به اين كه ما به آنها مدت محدودى مهلت داده‌ايم و دوامى ندارد پس بر آنچه دربارهء خودت مىگويند كه مثلًا ساحر يا كاهن است و يا شاعر است و منتظر مرگ و فناى او هستيم و يا ابتر و نسل‌بريده است ؛ و آنچه دربارهء قرآنت مىگويند كه افسانه‌هاى پيشينيان و آموزه‌هاى كاهنان و پريان است ، صبر كن و شكيبا باش . يعنى عكس‌العمل شديد نشان مده . و اى پيامبر ، پروردگار خود را پيش از طلوع آفتاب و پيش از غروب آن تسبيح توأم با حمد بگو ، و در ساعت‌هاى شب و اطراف روز نيز او را تسبيح و تقديس كن ، شايد به آنچه از جانب خدا به تو برسد خشنود شوى .