وَهُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِىَ وَأَنْهَاراً وَمِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ « 3 » وَفِي الْأَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجَاوِرَاتٌ وَجَنَّاتٌ مِنْ أَعْنَابٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوَانٌ وَغَيْرُ صِنْوَانٍ يُسْقَى بِمَاءٍوَاحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَى بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ « 4 » لغت و اعراب : رواسى : جمع راسية ، كوه‌هاى ثابت و پابرجا . أغشاه الثوبَ : لباس را بر او پوشانيد . و فى الأرض قطع خبر مقدم و مبتداى مؤخّر . متجاور : هم‌جوار . أعناب : انگورها يا درختان انگور . نخيل : خرماها يا درختان خرما . صنوان : دو درخت يا بيشتر كه از اطراف تنهء اصلى برويند . اكُل : ميوه و هرچه قابل خوردن است . تفسير : وَهُوَ الَّذِى مَدَّ الْأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِىَ وَأَنْهَاراً وَمِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يعنى : و او كسى است كه اين زمين را گسترانيد ، يعنى پهن و وسيع و هموار و قابل حركت و استفاده نمود ، و در آن كوه‌هاى مرتفع و عظيم‌الجثّه و ثابت و ريشه‌دار قرار داد . و نهرها روان ساخت ، يعنى رودهاى بزرگ و كوچك و وسيعى همانند دريا با اختلاف مبدأ جريان و منتهاى آن با الوان و خواص مختلف . و از هر نوع ميوه‌جات يعنى حاصل گياهان اعم از بذر علفيات و حبوب و ميوه‌جات ، در آن دو جفت قرار داد ، يعنى دو فرد مركّب از نر و ماده كه مجموعاً جفت است .