لغت و اعراب : تلك اشاره به آيات و مبتداست و آيات خبر است . والذى مبتدا و الحقّ خبر است . عَمَد و عُمُد : جمع عمود ، يعنى ستون . استوى على الشىء : مستولى و مسلّط شد بر آن . [ نشانه‌ها و نعمت‌هاى خدا ] تفسير : تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَالَّذِى أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ يعنى : اى پيامبر ، يا اى مخاطب ، اين آيه‌ها كه در اين سوره است آيات اين كتاب و اين قرآن كريم است . و ممكن است مراد ، آيات تكوينى و نشانه‌هاى توحيدى باشد كه در آفاق و انفس يعنى كرانه‌هاى جهان و نفوس بشر و ساير جانداران منتشر است . يعنى اين نشانه‌ها كه در جهان مىبينى همه آيات تكوينى خدا در اين كتاب هستى است كه دلالت بر وجود و توحيد و قدرت و علم و حكمت او دارند . و آنچه به سوى تو از جانب پروردگارت نازل شده از وحى و كتاب آسمانى و احكام شريعت ، همه حق و ثابت و درست است ، و لكن بيشتر مردم ايمان نمىآورند . زيرا در آنچه به آنها عرضه مىشود نمىنگرند و عقل و خرد را به كار نمىگيرند و وجدانشان در اسارت هوا و هوس است . اللَّهُ الَّذِى رَفَعَ السَّماوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا يعنى : خدا كسى است كه آسمان‌ها را بدون ستون‌هايى كه شما ببينيد بالا برد و بنا نهاد . مراد از سماوات كرات جوّى است كه مشاهده مىشود ، و محتمل است آسمان‌هاى هفت‌گانه به اصطلاح شرع باشد كه حقيقتشان بر ما روشن نيست و همهء آنچه ما مىبينيم از ستارگان و كهكشان‌ها زينت نزديك‌ترين و اولين آسمان است . و ظاهر آيه اين است كه قوام و ايستايى و حفظ آسمان‌ها به وسيلهء ستون‌هاى غيرمرئى است ، يعنى نيروى جاذبه‌اى كه حافظ همه و حاكم بر جميع آنهاست . ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِى لِاجَلٍ مُسَمّىً يُدَبِّرُ الْأَمْرَ