وَكَأَيِّن مِنْ آيَةٍ فِى السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ « 105 » وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِاللَّهِ إِلّا وَهُم مُشْرِكُونَ « 106 » أَفَأَمِنُوا أَن تَأْتِيَهُمْ غاشِيَةٌ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ « 107 » لغت و اعراب : كأيّن مركب از كاف تشبيه و « أىّ » به معناى كم خبريه است و تنوين آخرش به شكل نون ثابت مانده ، و كأيّن مِن رجلٍ يعنى چه بسيار مرد . كأيّن مبتدا و يمرّون خبر آن و فى السموات و الأرض صفت است . أفأمنوا ، همزهء استفهام بر فاء عاطفه مقدم شده ، و استفهام براى تعجب است . غاشيه صفت محذوف است به تقدير عقوبة غاشية . تفسير : وَكَأَيِّن مِنْ آيَةٍ فِى السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ يعنى : و چه بسيار از نشانه‌ها كه در آسمان‌ها و اين زمين است و آنان بر آنها مىگذرند در حالى كه از آنها غافل و رويگردان‌اند . مراد از « آيه » جنس است كه شامل نشانه‌هاى وجود و عظمت و قدرت و جلال و جمال خداوند است ، از مناظر عظيم و بهت‌آور آسمان از كهكشان‌ها و ستارگان ثوابت و سيار ، و خورشيد و ماه ، و آثار و عجايب زمينى از محيط وسيع و درياها و صحراها و كوه‌هاى سر به فلك كشيده و درّه‌هاى در اعماق زمين فرو رفته ، و انواع گياهان و درختان و حيوانات . و مراد از « مرور بر آنها » ديدن و توجه كردن و گذشتن است . و اين مرور بر آيات زمينى گذرايى نظر و يا مرور خود انسان است ، و در آيات آسمانى گذرايى و تبادل نظر و يا مرور