در مذهب يا قاتل بودن ارث نمىبرند ، يا ايتامى از ارحام و غير ارحام او و يا فقرا و مستمندانى حاضر شوند ، بايد به آنها از تركهء مورد تقسيم توشه‌اى بدهيد ، و مقدارش‌محوّل به كرم ورّاث شده است . [ سفارش ايتام ] وَ قُولُواْ لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفاً يعنى : و علاوه بر عطيّهء مالى ، با آنها سخنى نيكو و پسنديده گوييد ؛ مثلًا دعا كنيد و از اندك بودن مال مبذول معذرت بخواهيد و يا حداقل منّتى بر آنها ننهيد . وَلْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعَافاً خَافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَلْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً « 9 » تفسير : وَلْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُواْ مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعَافاً خَافُواْ عَلَيْهِمْ اين آيه در توصيهء تهديدآميز اوصياست . يعنى : كسانى كه اموال يتيمان در دست آنهاست ، بايد بترسند و خيانت نكنند و نيز در تهديد بيمارانى است كه اولاد صغار دارند كه بترسند و همهء اموال يا بيش از ثلث آن را براى غير ، وصيت نكنند . مىفرمايد : و كسانى كه اگر پس از خود اولاد ضعيف و ناتوان به جاى بگذارند از ضايع شدن آنها و اموالشان مىترسند ، بايد بهراسند ، يعنى از اين‌كه به اموال ايتام ديگران خيانت كنند ، و يا به اولاد خودشان در كيفيت وصيت اجحاف و ظلم نمايند ، چنان‌كه در آن عصر اتفاق مىافتاده كه محتضر همهء اموالش را از خوف خدا به امور خيريه وصيت مىكرد و اولادش را به دست ضياع و هلاكت مىسپرد . فَلْيَتَّقُواْ اللَّهَ وَ لْيَقُولُواْ قَوْلًا سَدِيداً يعنى : حتماً بايد تقوا ورزند و خيانت به اموال يتيم ديگران نكنند ، و بايد گفتارى متين و استوار گويند و در وصيت از يك سوم تجاوز نكنند و ساير حدود وصيت را رعايت نمايند .