رسول اللَّه ! ما همسايه‌اى داريم از ناصبيان كه ما را مىآزارد و در برترى اولى و دومى و سومى بر اميرالمؤمنين عليه السلام در برابر ما استدلال مىكند و دلايلى بر ضد ما اقامه مىكند كه ما نمىدانيم چگونه از آنها پاسخ دهيم و از عهدهء آنها درآييم ؟ ! ابومحمّد عليه السلام به يكى از شاگردانش فرمود : « به سراغ اينان برو ، وقتى كه جمع شدند و حرف مىزنند ، به حرفهاى آنها گوش بده ، آنها از تو خواهند خواست كه چيزى بگويى ، در آن صورت حرف بزن و آن طرف مقابل اينها را مغلوب ساز و زبانبازى آنها را درهم شكن و تيزى آنها را كند نما و چيزى براى آنها باقى نگذار ! » آن مرد رفت و در همانجا حاضر شد و آنها نيز حضور يافتند ، و آن مرد سخن گفت و طرف‌هاى مقابل را مغلوب ساخت و او را چنان كرد كه نمىدانست در آسمان است و يا در زمين ! گويند : چنان شادى و سرور بر ما وارد شد كه جز خداى تعالى نمىداند و در مقابل ، آن مرد و حاميانش را چنان غم و اندوه گرفت كه ما را شادى و سرور گرفته بود ! وقتى كه نزد امام عليه السلام برگشتيم ، به ما فرمود : « همانا اهل آسمانها را به خاطر شكست اين دشمن خدا بيش از آنچه شما در نزد خود خورسند شديد ، فرح و شادمانى رسيد ، و آن چه در نزد ابليس و سركشان از مريدان وى - يعنى شياطين - غم و اندوهى كه رسيد ، بيش از آنهايى بود كه در حضور آنها پيش آمد و فرشتگان آسمان و حجابها و عرش و كرسى بر اين بنده‌اى كه آن دشمن را شكست داد درود فرستادند ! و خداوند كار او را پذيرفت و بازگشت او را گرامى داشت و پاداش عظيمى براى او مقرر كرد و آن فرشتگان دشمن خدا را كه شكست خورد ، نفرين