پس از تقسيم ميراث جعفر نزد پدرم ( خاقان ) آمد و گفت : مقام پدر و برادرم را به من بدهيد و من سالى بيست هزار دينار به شما مىدهم ! پدرم او را از خود راند و سر او داد زد و گفت : اى نادان ! خليفه بر روى كسانى كه معتقد به امامت پدر و برادرت هستند شمشير كشيد تا آنها را از اين عقيده برگرداند و نتوانست و براى او ممكن نشد تا آنان را از اين عقيده منصرف كند و اصرار داشت تا از پدر و برادرت اين مقام را زايل كند ، نتوانست ! بنابراين اگر تو از نظر شيعيان پدر و برادرت امام هستى كه نيازى به خليفه و غيرخليفه ندارى تا تو را به مقام ايشان برساند و اگر از نظر ايشان چنين مقامى را ندارى كه به وسيلهء ما به آن مقام نمىرسى ! و او را ناچيز شمرد و زبون و ناتوان دانست و دستور داد دوباره او را نزد وى راه ندهند و تا پدرم زنده بود اجازه ورود به او نداد تا اينكه پدرم مرد و ما نيز از سامرا بيرون آمديم ولى خليفه هنوز هم در جستجوى فرزند حسن‌بن على عليهم السلام است . « 1 » 12 - در كتاب بحار آمده است : در يكى از كتابهاى فراهم آمده دربارهء تاريخ يافتم كه چنين ثبت شده است ، نه آنكه تنها از محمّدبن حسين بن عباد بشنوم كه گفته بوده است : ابومحمّد عليه السلام در روز جمعه هنگام نماز صبح درگذشت در حالى كه همان شب به دست خود چند نامه به مدينه نوشت ، و اين رويداد هشتم ماه ربيع‌الاوّل 260 بود كه در آن موقع جز

--> ( 1 ) - كمال الدين : ص 40 .