5 - طبرسى مىنويسد : امام عليه السلام در شهر سامرا روز هشتم ماه ربيع‌الاول سال 260 درگذشت و در آن روز بيست و هشت سال داشت ، و مادرش به نام حديث ، ام‌ّولد بود و مدت خلافت آن حضرت شش سال ، و لقبش هادى عسكرى بود و نيز او و پدر و جدش عليهم السلام - هر كدام در زمان خود - به ابن‌الرّضا مشهور بودند . و سالهاى امامت وى مصادف بود ، با چند ماه از باقيماندهء سلطنت معتزّ و پس از او سلطنت مهتدى يازده ماه و بيست و هشت روز ، و سپس زمان پادشاهى احمد معتمد علىاللَّه پسر جعفر متوكّل كه بيست سال و يازده ماه زمام امور را در دست گرفت و پس از گذشت پنج سال از سلطنت او بود كه خداوند ولىّ خود ابومحمّد عليه السلام را از دنيا برد و او را در سراى خود به شهر سامرا در همان خانه‌اى كه پدرش را دفن كرده بودند ، به خاك سپردند . و بيشتر دانشمندان شيعه بر آنند كه آن حضرت در اثر زهر درگذشت ، و همچنين پدر و جدش و تمام امامان عليهم السلام با شهادت از دنيا رفتند و دليلشان روايتى است از امام صادق عليه السلام كه فرمود : « هيچ كدام از ما نيست مگر كشته و يا شهيد مىشود ! » و خداوند به حقيقت امور آگاه‌تر است . « 1 » 6 - و نيز همو مىنويسد : بيمارى آن حضرت كه در همان بيمارى درگذشت ، اول ماه ربيع‌الاول سال 260 بود و در روز جمعه هشتم همين ماه نيز درگذشت . و فرزندش حجّت قائم منتظر عليه السلام را براى اقامهء دولت حق از خود به يادگار گذاشت ، زمان و مكان تولّد آن حضرت به خاطر شدّت پيگيرى پادشاه آن وقت و تلاش وى در جستجوى از جريان او

--> ( 1 ) - اعلام الورى : ص 349 .