38 - از ابوالحسن حيرى به نقل از پدرش آورده است ، مىگويد : مركبى را تقديم ابومحمّد عليه السلام كردم تا سوار شود و به دارالخلافه برود ، و چنان بود كه هرگاه سواره مىرفت فردى از عامه او را نفرين مىكرد و بد مىگفت ، و امام عليه السلام ناراحت مىشد ، روزى آن عامى پرحرفى كرد و اصرار نمود ، پس امام حركت كرد تا به سر دوراهيى رسيد و بر آن مرد عبور كردن مشكل شد از راه منحرف شد تا از آن مشكل بيرون رود ، اما در آن راه دوباره امام عليه السلام را ديد امام عليه السلام يكى از خدمتكاران را صدا زد و فرمود : « برو اين مرد را كفن كن ! » خدمتكار به دنبال او رفت ، همين كه امام عليه السلام به بازار رسيد ، آن مرد از در درآمد تا متعرّض آن حضرت شود ، و در آنجا استرى ايستاده بود ، لگدى بر او زد و او را كشت و آن غلام ايستاد و او را كفن كرد ! « 1 » 39 - از علىّبن زيد علوى زيدى نقل كرده است ، مىگويد : ابومحمّد عليه السلام چند دينار به من مرحمت كرد و فرمود : « با اين دينارها چون كنيزت مرده است براى خودت كنيزى بخر ! » به خانه‌ام كه آمدم ، ديدم كنيزم ناگهان دگرگون شد و مرد ! « 2 » 40 - از حسن‌بن ظريف نقل كرده ، مىگويد : . . . « 3 » 41 - ابوعلى مطهّرى در نامه‌اى از قادسيّه به آن حضرت نوشت و اعلام كرد كه مردم از رفتن به حج منصرف شده‌اند و او نيز اگر برود بيم آن را دارد كه دچار تشنگى شود ! امام عليه السلام در پاسخ وى نوشت : « برويد - ان

--> ( 1 ) - مناقب : 2 / 463 . ( 2 ) - همان 2 / 64 . ( 3 ) - همان . اين حديث با اندك تفاوتى قبلًا به شمارهء ( 13 ) به نقل از كافى گذشت - م .