لبخندى زد و فرمود : « فرزندان انبياء و اوصياء كه امامان و پيشوايان باشند بر خلاف رشد ديگران رشد مىكنند ، و كودكى از ما در صورتى كه يك ماهه شود مثل كسى است كه يك ساله باشد و كودك ما خانواده در شكم مادرش سخن مىگويد و قرآن مىخواند و پروردگارش را مىپرستد و بهنگام شيرخوارگى فرشتگان از او اطاعت مىكنند و صبح و شام بر او نازل مىشوند . » . حكيمه مىگويد : همچنان در هر چهل روزى من آن كودك را مىديدم تا اينكه چند روز پيش از درگذشت ابومحمّد عليه السلام مردى را ديدم و نشناختم ، به برادرزاده‌ام گفتم اين كيست به ما دستور مىدهى تا در حضور او بنشينيم ؟ فرمود : « اين پسر نرجس است و اين پس از من جانشين من است ، اندكى بعد مرا از دست مىدهيد به او گوش دهيد و از او اطاعت كنيد ! » حكيمه مىگويد : پس از آن چند روزى گذشت ابومحمّد عليه السلام درگذشت ، مردم همان طورى كه مىبينى فرقه فرقه شدند ، و به خدا سوگند كه من هر روز صبح و شام او را مىبينم و او از آنچه بپرسيد به من خبر مىدهد و من به اطّلاع شما مىرسانم ! و به خدا سوگند كه من هرگاه سؤالى از او دارم ، او پيش از من مىگويد و به درستى كه كارى بر من دشوار مىشود ، همان ساعت از جانب وى پاسخ آن ، بدون اينكه بپرسم به دستم مىرسد . و همين امروز صبح از آمدن تو به من خبر داد و به من دستور داد كه حق را به تو بگويم . محمّدبن عبداللَّه مىگويد : به خدا سوگند كه حكيمه چيزهايى را به من خبر داد كه هيچ كس جز خداى عزّوجلّ از آنها مطّلع نيست ، پس من