چنان كه - در آيه مباهله - فرمود : « فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ . . . » « 1 » در صورتى كه اگر مىگفت : بياييد تا مباهله كنيم و لعنت خدا را بر شما قرار دهيم ، آنها براى مباهله حاضر نمىشدند ، در حالى كه خدا مىدانست پيامبرش از جانب او اداى رسالت كرده و از جمله دروغگويان نيست ، همين طور خود پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به خوبى مىدانست كه در گفتار خود راستگوست ولى دوست داشت از طرف خود به انصاف رفتار كند . و اما اين سخن خدا : « وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ . . . » « 2 » نيز همين طور است ، اگر تمام درختان دنيا قلم و درياها به كمك هفت درياى ديگر ، مداد و حتى از زمين چشمه هايى بجوشد ، چنان كه در طوفان نوح جوشيد ، كلمات خدا پايان نيابد ! و آن چشمه‌ها عبارتند از : چشمه گوگرد ، چشمهء يمن ، چشمهء برهوت ، و چشمه آب گرم طبريه ، چشمه آب گرم ما سيدان معروف به لسان ، چشمهء آب گرم آفريقا مشهور به سيلان و چشمهء باهوران ! و مائيم آن كلماتى كه فضايل ما قابل درك نيست و غير قابل بررسى مىباشد . و اما بهشت از خوردنى و آشاميدنى و سرگرمىها آنچه دلها بخواهد و چشمها از ديدنش لذت ببرد در آنجا موجود بوده ، و خداوند همه آنها را براى آدم مباح كرده بود و آن درختى را كه آدم و همسرش را نهى كرد تا مبادا از آن بخورند آن درخت حسد بود ، خداوند از آن دو پيمان گرفت كه مبادا بر كسى كه خداوند او را بر ايشان و ديگر خلايق برترى داده است

--> ( 1 ) - آل عمران / 61 : بگو ! بياييد ما و شما بخوانيم پسرانمان را . . . ( 2 ) - نمل / 27 : اگر تمام درختان روى زمين ، قلم شوند و . . .