3 - همو از حمادبن عيسى با يك واسطه نقل كرده است ، مىگويد : خدمت امام كاظم عليه السلام رسيدم ، مىخواستم سؤالات زيادى از ايشان بكنم ، چون او را ديدم سخن گفتنش بر من گران آمد ، پس به او گفتم : دست يا پايت را بده تا ببوسم ! او دست خودش را داد ، بوسيدم ، از سخن رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ياد كردم چشمانم پر از اشك شد ، چون ديد من سرم را پايين انداخته‌ام ، فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرموده است : « هيچ طواف‌كننده‌اى نيست كه اين خانه را موقع زوال خورشيد ( ظهر ) طواف كند در حالى كه سر و پا برهنه است ، گامهايش را كوتاه بردارد و چشم فروهشته باشد و در هر طوافى حجرالأسود را استلام كند بدون اينكه كسى را اذّيت كند و ذكر خدا از زبانش قطع نشود مگر اينكه خداى عزّوجلّ در برابر هر گامى هفتاد هزار حسنه در نامهء عملش بنويسد و هفتاد هزار سيئه را از او محو نمايد و هفتاد هزار درجه او را بالا ببرد و هفتاد هزار برده براى او آزاد كند كه بهاى هر برده‌اى معادل ده هزار درهم باشد و شفاعت او را درباره هفتاد تن از خاندانش را بپزيرد و هفتاد هزار حاجت او را اگر بخواهد در اين دنيا و اگر نه در آخرت برآورده سازد ! » . « 1 » 4 - از ابراهيم بن عيسى به نقل از پدرش از قول امام كاظم عليه السلام آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم كعبه را طواف كرد تا به ركن يمانى رسيد ، سرش را به سمت كعبه بلند كرد و گفت : سپاس خدايى را كه تو را شرف و عظمت داد و سپاس خداى را كه مرا به پيامبرى و على را به امامت برانگيخت . خدايا بهترين خلق خود را به وسيلهء او هدايت كن و بدانِ خلق

--> ( 1 ) - كافى : 4 / 412 .