سوى زيديّه ! » گفتم : پدرت درگذشت ؟ فرمود : « آرى » گفتم : پس از وى چه كسى امام ما است ؟ فرمود : « اگر خدا بخواهد هدايتت خواهد كرد ! » با خود گفتم : درست نپرسيدم ، گفتم : امامت با شماست ؟ فرمود : « نه » هيبتى از او بر دلم وارد شد گفتم : از شما همان‌طور مىپرسم كه از پدرت پرسيدم . فرمود : « بپرس تا آگاه شوى ، امّا منتشر نكنى اگر منتشر كنى باعث ذبح و سر بريدن من شده‌اى ! پرسيدم ، ديدم دريايى بىپايان است ! گفتم : شيعيان پدرت در گمراهيند ، آنها را به جانب شما دعوت كنم ؟ فرمود : « كسانى را كه عاقل و رشيد يافتى » پس از آن ابوجعفر احول ( مؤمن طاق ) ، زراره و ابوبصير را ملاقات كردم ، جز گروه عمّار ساباطى خدمت آن حضرت مىآمدند و جز جمعيت كمى به نزد عبداللَّه ( افطح ) نمىرفتند . « 1 » 102 - از جمله ، ابوبصر مىگويد : به امام كاظم عليه السلام گفتم : به چه وسيله امام را مىتوان شناخت ؟ فرمود : « امام به‌وسيلهء چند ويژگى شناخته مىشود : نخست به نشانى كه پدرش دربارهء او گفته و راهنمايى كرده است تا حجّتى باشد ، مردم بپرسند او پاسخ دهد و اگر نپرسند هم او آنچه را كه در آينده لازم است بدون سؤال بگويد و به هر زبانى با مردم سخن بگويد » . سپس فرمود : « پيش از اينكه از مجلس بلند شوى علامتى را به تو نشان مىدهم ! » طولى نكشيد كه مردى خراسانى خدمت آن حضرت سيد و با او به زبان عربى صحبت كرد ولى امام كاظم عليه السلام به فارسى جواب او را داد ، مرد خراسانى گفت : چيزى مانع از حرف زدن من به فارسى نشد

--> ( 1 ) - خرائج : ص 296 .