موسى بن جعفر عليهما السلام را به‌خاطر عبادت و تهجّدش عبدصالح مىگفتند . خطيب مىگويد : وى در سال 128 در مدينه به دنيا آمد و مهدى عباسى او را به بغداد آورد سپس به مدينه بازگرداند و تا زمان هارون الرشيد در مدينه بود ، تا اينكه هارون ، ماه رمضان سال 79 در مراجعتش از عمره آمد و او را با خود به بغداد برد و آنجا بازداشت كرد تا اينكه داخل زندان او وفات يافت . محمّد بن صدقه عنبرى مىگويد : وى در سال 183 وفات يافته است ولى ديگران مىگويند : در ماه رجب درگذشته است و مناقب او بسيار است . مىگويم ( مؤلّف ) : اگر ثابت شود كه سال هشتاد به دنيا آمده است ، روايت وى از ابن دينار منقطع است زيرا كه عبداللَّه بن دينار سال 127 از دنيا رفته است . « 1 » 9 - عبداللَّه بن اسعد يافعى در حوادث سال 183 مىگويد : در اين سال آقا ابوالحسن موسى كاظم فرزند جعفر صادق عليهما السلام از دنيا رفت . وى مردى صالح ، عابد ، بخشنده ، بردبار ، جليل‌القدر و يكى از دوازده امام معصوم - به عقيده اماميه - است و به‌خاطر عبادت و تهجّدش او را عبدصالح مىگفتند . فردى سخاوتمند بزرگوار بود ، وقتى كه از كسى اذيّت و آزارى به او مىرسيد كيسه‌اى با هزار دينار براى او مىفرستاد . وى در مدينه سكونت داشت ، مهدى عباسى او را به بغداد آوردو بازداشت كرد ، همين مهدى على بن ابىطالب عليه السلام را درخواب ديد ، مىفرمود : يامحمّد ! « فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا

--> ( 1 ) - تهذيب التّهذيب : 10 / 339 .