با آن حضرت استوار ماند و ماجراى مردم آن شد كه شد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به على عليه السلام فرمود : يا على ! برو ! عرض كرد : يا رسول اللَّه ! چگونه بروم شما را تنها بگذارم ؟ بلكه جان من و خون من كم‌تر از جان شما و خون شماست ! پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم با شنيدن سخنان على عليه السلام او را به نيكى ستود . سپس چشم رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به يك ستون سپاه دشمن افتاد كه رو به آن حضرت مىآمد ، فرمود : يا على بر ايشان حمله كن ! على عليه السلام حمله كرد و آنها را پراكند و هشام‌بن اميّه مخزومى را كشت . سپس ستون ديگرى آمد ، فرمود : يا على حمله كن ! آنها را هم پراكنده ساخت و عمربن عبداللَّه جمحى را به هلاكت رساند ، آن گاه ستون ديگرى رو آوردند ، فرمود : يا على بر آنها حمله كن ! على عليه السلام حمله كرد و آنها را پراكنده ساخت و شيبةبن مالك برادر بنى عامربن لوئى را از پا درآورد . جبرئيل با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بود ، گفت : يا محمّد ! اين به خاطر مواسات است ، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : يا جبرئيل ! او ( على ) از من است و من از اويم ! پس جبرئيل عليه السلام گفت : يا محمّد ! من هم از شما دو تن هستم » . « 1 » 5 - از امام باقر عليه السلام است ، فرمود : « هر گاه كافر ذمّى به ايشان ايمان آورد و يا مشركى در ميان سپاهيان آنها با مسلمانان همراه باشد ، امان ندارد . » « 2 » 6 - همو از امام باقر عليه السلام نقل كرده است ، فرمود : « جزيه عطاى مجاهدان است و صدقه متعلّق به اهل صدقه است كه آنها را خداوند در كتاب خود نام برده است كه ربطى به جزيه ندارد .

--> ( 1 ) - دعائم الاسلام : 1 / 382 . ( 2 ) - همان : 1 / 386 .