فرشتگان بر خدا به خاطر عبادتشان است ، اين را بعضى از فرشتگان گفتند وقتى كه حال موجودات زمين پيش از آدم ، يعنى جنيّان را مىدانستند ، خداوند از ايشان اعراض كرد و آدم عليه السلام را آفريد و تمام اسماء را به او تعليم داد . سپس از فرشتگان پرسيد ، گفتند : ما را جز آنچه تو تعليم داده‌اى علمى نيست . فرمود : يا آدم نامهاى ايشان را به آنها بگو ! به فرشتگان فرمود : آدم را سجده كنيد ! آنها سجده كردند و با وجود سجده با خود گفتند : ما گمان نمىكرديم كه خدا گرامىتر از ما را خلق كند با اين كه در جوار او و نزديكترين خلق به او هستيم ! امّا همين كه سرشان را بلند كردند ، خداى عزّوجلّ فرمود : « إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ أَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ » « 1 » يعنى آنچه را كه به گفتهء خودشان ابراز كردند : « أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ » « 2 » و آنچه را كه پنهان داشتند و با خود گفتند : ما گمان نمىكرديم كه خدا مخلوقى گرامىتر از ما بيافريند ! و دانستند كه آنها راه خطا را پيموده‌اند از اين رو به عرش پناه بردند و اطراف آن طواف كردند به خاطر جلب رضاى پروردگارشان تا اين كه خداوند از ايشان راضى شد و به فرشتگان دستور داد در زمين خانه‌اى بنا كنند كه هر كه از فرزندان آدم مرتكب گناهى شد آن را طواف كند چنان كه فرشتگان عرش را طواف كردند تا خدا از ايشان راضى شود همان طورى كه از فرشتگان راضى شد .

--> ( 1 ) - بقره / 33 : من از غيب آسمانها و زمين آگاهم و آنچه را كه شما آشكار يا پنهان مىكنيد مىدانم . ( 2 ) - بقره / 30 : ترجمه گذشت - م .