مردم در معناى سخن پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم : « هر كه با ما غش كارى كند از ما نيست » اختلاف دارند ؛ گروهى گفته‌اند : از ما نيست يعنى از اهل دين ما نيست . و گروهى ديگر گفته‌اند : يعنى مثل ما نيست . و عدّهء ديگر گفته‌اند : اين از اخلاق و رفتار ما نيست . زيرا براستى كه آن از اخلاق پيامبران و شايستگان نيست . و گروه ديگرى گفته‌اند : پيروى از رفتار ما را نكرده است و به اين كلام ابراهيم عليه السلام استدلال كرده‌اند : « فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي » « 1 » . بنابراين هر كدام از اين معانى منظور پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم باشد ، غش زدن مورد نهى است . « 2 » 6 - از امام صادق به نقل از پدرش ، از قول پدران گراميش عليهم السلام آورده‌اند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در يك معامله دو شرط را نهى كرد . در تأويل اين فرمودهء پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم اختلاف است . گروهى گفته‌اند : منظور آن است كه فروشنده بگويد : من اين كالا را نقد به اين مبلغ و نسيه به آن مبلغ مىفروشم و بر همين اساس معامله شود ! و عدّهء ديگر گفته‌اند : منظور آن است كه كالايى را به دينارى بفروشد كه چون زمان آن فرارسد ، چند درهم بدان وسيله دريافت كند ! و گروهى ديگر گفته‌اند : كسى كالايى بخرد با اين شرط كه آن را به ديگرى بفروشد ! و جمعى ديگر گفته‌اند : صورتهاى مختلفى نزديك به هم دارد كه تمام اين صورتها به بيع فاسد منتهى مىشود ! كه خريدار و فروشنده جز با يك شرط نمىتوانند ( با انجام معامله ) از هم جدا شوند .

--> ( 1 ) - ابراهيم / 36 : پس هر كه از من پيروى كند او از من است . ( 2 ) - دعائم الاسلام : 2 / 27 .