سپس نگاه مىكرد كه چه چيز از قوت خانواده زيادتر دارد آنها را داخل انبانى مىگذاشت و بعد آن را به گردنش مىانداخت و مخفيانه از خانه بيرون مىرفت آهسته آهسته حركت مىكرد تا كسى مطّلع نشود پس درِ خانه‌هاى مستمندان و نيازمندان مىبرد و بين آنها تقسيم مىكرد در حالى كه آنها او را نمىشناختند جز اين كه اين كار او را مىديدند و هر شب انتظار مىكشيدند و چون مىآمد ، مىگفتند : صاحب انبان آمد و درها را باز مىكردند تا بين آنها تقسيم كند و با انبان خالى بازگردد ؛ تا از آن راه ، فضيلت صدقهء پنهانى و صدقه شبانه و فضيلت صدقه دادن به دست خود را بجويد ! سپس برمىگشت ؛ و در محراب عبادت مىايستاد بقيّه شب را نماز مىخواند ، اين اثرى را كه در گردن او مىبينيد مربوط به آن انبان است . » . « 1 » 4 - همو به اسناد خود از امام باقر عليه السلام آورده است كه در دعاى نماز عيد فطر و عيدقربان و نماز جمعه مىگفت : « خداوندا هر كه تهيّه ديده يا ساز و برگ فراهم كرده و يا مهيّا و يا آماده شده است كه بر ديدن مخلوقى رود به اميد عطا و بخشش او و جايزه و احسان او ! من هم اى آقاى من ! مهيا شده و ساز و برگ ديده و آماده و مستعدّ شده‌ام به اميد بخشش و جايزه و كرم تو ! البّته من چيزى از عمل شايسته به پيشگاه تو نياورده‌ام و نه هم به اميد شفاعت مخلوقى آمده‌ام ، بلكه با خوارى و ذلّت و اقرار به گناهان و رفتار بد و ظلم به خودم به درگاه تو آمده‌ام ! اى خداى بزرگ ! اى خداى بزرگ ! اى خداى بزرگ ! گناه بزرگ مرا بيامرز ! زيرا گناه

--> ( 1 ) - دعائم الاسلام : 2 / 330 .