است و نقير ، نقطه‌اى در وسط هستهء ( خرما ) است . « أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ » در اينجا منظور ما هستيم كه مورد حسد مخالفان مىباشيم به خاطر امامتى كه خداوند به ما داده و به تمام مردم ديگر نداده است « فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً » يعنى از ايشان رسولان و پيامبران و امامان قرار داديم . تا « ظِلًّا ظَلِيلًا » « 1 » سپس فرمود : « إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كانَ سَمِيعاً بَصِيراً » « 2 » . آنگاه فرمود : خداى متعال ما را به اين فرمان منظور كرده است كه امام اول ما كتاب ، علم و سلاح را به امام پس از خود بايد بدهد « وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ » « 3 » هرگاه موفّق شديد ، به حق و عدل دربارهء آنچه در دست شماست حكم كنيد ! سپس فرمود : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا به همهء مؤمنان تا روز قيامت - أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ » « 4 » منظور از اولوالأمر ماييم . سؤال كننده عرض كرد : منظور آيه : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا

--> ( 1 ) - نساء / 54 : يا اين كه نسبت به مردم به خاطر فضلى كه خدا داده حسد مىورزند ، ما به آل ابراهيم‌كتاب و حكمت و حكومت عظيمى داديم . . . ( 2 ) - همان / 58 : خدا به شما فرمان مىدهد كه امانتها را به صاحبانشان بدهيد و به هنگام داورى بين مردم به عدالت حكم كنيد ، خداوند اندرزهاى خوبى به شما مىدهد ، همانا خدا شنوا و بيناست . ( 3 ) - نساء / 58 : ترجمه شد - م . ( 4 ) - همان / 59 : ترجمه گذشت - م .