مىكند » . « 1 » 9 - همو از جابر به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « حاجىها سه دسته‌اند : آن كه بهره بيشتر دارد كسى است كه تمام گناهان گذشته و آينده‌اش آمرزيده مىشود و خداوند او را از عذاب قبر نگهدارد و امّا پس از او كسى است كه گناه گذشته‌اش آمرزيده مىشود ولى نسبت به آينده عمر خويش بايد كار خود را از سر گيرد و امّا بعد از او كسى است كه خانواده و مالش را خداوند حفظ كند . » . « 2 » 10 - « 3 » شيخ صدوق از ابوالرّبيع شامى نقل كرده است ، مىگويد : امام صادق عليه السلام راجع به آيهء « وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا » « 4 » پرسيد : « مردم دربارهء اين آيه چه مىگويند ؟ گفتند : يعنى زاد و راحله ( داشته باشند ) فرمود : از امام باقر عليه السلام در اين‌باره پرسيدند ، فرمود : « مردمان هلاك شده‌اند ! در آن صورت اگر كسى توشه و راحله ( مركب ) داشت و به قدر قوت عيالش از مردم بىنياز بود بايد عزيمت كند و درنتيجه آنها را از رفتن حج بازداشته است و در آن صورت هلاك شده‌اند ! » گفتند : پس تكليف چيست ؟ فرمود : « امكانات مالى تا آنجا كه با مقدارى از آن به حج رود و مقدارى براى هزينه عيالش باقى بماند ! مگر خداوند زكات را واجب نكرده و مگر آن را بر كسى قرار نداده است ( كه

--> ( 1 ) - كافى : 4 / 262 . ( 2 ) - همان : 4 / 262 . ( 3 ) - حديث شماره ( 9 ) از كافى : 4 / 262 با اختلاف در عبارت مثل شمارهء ( 1 ) بود - م . ( 4 ) - آل عمران / 97 ، و براى خدا بر مردم است كه آهنگ خانهء ( او ) كنند آنها كه توانايى رفتن به سوى آن را دارند .