است او را مجازات نمىكنيم » . « 1 » 3 - همو از محمّدبن مسلم به نقل از امام صادق و امام باقر عليهما السلام در تفسير آيهء : « وَ حَرامٌ عَلى قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ » « 2 » آورده است ، فرمودند : « هر شهرى را كه خداوند اهل آن را به وسيلهء عذاب هلاك كرده است در رجعت بر نمىگردند . پس اين آيه از بزرگترين دلايل رجعت است زيرا كسى از مسلمانان منكر آن نيست كه روز قيامت هر كه هلاك شده و نشده است همگى بر مىگردند . » . « 3 » 4 - از عمروبن ابىشيبه نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام - بدون اين كه سؤال كنم - شنيدم ، فرمود : « چون خداوند را معلوم شود كه خلقش را آشكار كند و آنان را براى كار لازمى گرد آورد ، به مناديى فرمان دهد تا ندا كند ، پس انس و جن در كمتر از چشم برهم زدن گرد آيند ، سپس به آسمان دنيا اذن دهد ، پايين آيد بالاى سر مردم و به آسمان دوم اجازه دهد آن هم دو برابر و پشت سر آسمان اول فرود آيد و چون اهل آسمان دنيا آن را ببينند ، گويند : پروردگار ما آمد ، ( گروهى ) گويند : نه ، او - يعنى امر او - آمد . تا اين كه هر آسمانى دو برابر آن پشت سر آسمان قبلى ، قرار گيرد . آن گاه امر خدا ميان تاريكىهايى از ابرها و فرشتگان فرود آيد و حكم الهى صادر گشته و همهء كارها به سوى خدا باز مىگردد ، سپس مناديى

--> ( 1 ) - تفسير قمى : 2 / 75 . ( 2 ) - انبياء / 95 : و حرام است بر شهرهايى كه آنها را نابود كرديم ( به دنيا بازگردند ) آنها هرگز باز نمىگردند . ( 3 ) - تفسير قمى : 2 / 75 .