علىّ عليه السلام را در هر آيه‌اى ذكر كرديم ولى آنها از ولايت علىّ خوددارى كردند و جز بر نفرتشان نيفزود » . « 1 » 15 - از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده است ، مىگويد : راجع به آيهء : « وَ لَقَدْ صَرَّفْنا . . . » از امام باقر عليه السلام شنيدم ، فرمود : « يعنى در سراسر قران كه ذكر است ما دربارهء على عليه السلام سخن گفتيم ولى جز بر نفرتشان نمىافزايد . » . « 2 » 16 - عيّاشى از عبداللَّه‌بن عطاء به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « جبرئيل براق را براى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آورد ، در حالى كه كوچك‌تر از استر و بزرگتر از الاغ گوشهايش متحرك ، چشمانش در سمهاى آن ، هر گامش به قدرى بود كه چشم كار مىكرد . » . « 3 » 17 - از جابر به نقل از امام باقر عليه السلام راجع به فرمودهء خداى تعالى : « كانَ عَبْداً شَكُوراً » « 4 » آورده است ، فرمود : « وقتى كه روز را شب و شب را صبح مىكرد ، مىگفت : وارد شب شدم در حالى كه تو را گواه مىگيرم كه هر نعمتى كه در دين يا دنيا شب هنگام به من نرسيد مگر به راستى از جانب خداى يكتاى بى شريك بود ، سپاس او را سزاست و شكر فراوان او را . » . « 5 » 18 - از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام منظور خداى تعالى از اين كه به نوح عليه السلام فرمود : « إِنَّهُ كانَ عَبْداً شَكُوراً » « 6 » چه بود ؟ فرمود : « واژگانى رسا در اين گفته‌هاست . هرگاه نوح عليه السلام روز را شب و شب را صبح مىكرد ، مىگفت : خداوندا ! وارد صبح شدم در حالى كه تو را گواه مىگيرم كه هر نعمتى كه در دين يا دنيا نصيبم شد ،

--> ( 1 ) - تفسير فرات : ص 86 . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - تفسير عياشى : 2 / 276 . ( 4 ) - اسراء / 3 : نوح بندهء شكرگزارى بود . ( 5 ) - تفسير عياشى : 2 / 280 . ( 6 ) - همان : 2 / 281