مىشد تا به آسمان آخر كه رسيد همانند ذرّه‌اى شد ، پس رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نگاهى به جبرئيل كرد و گفت : تو را وحشت زده ديدم در حالى كه چيزى را ترسناك‌تر از دگرگونى رنگ تو نديده بودم ! جبرئيل گفت : اى پيامبر خدا ! مرا سرزنش نكنيد ، آيا مىدانى اين كه بود ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : نه . گفت : اين اسرافيل پرده‌دار پروردگار بود در حالى كه از اول آفرينش خدا آسمانها و زمين را فرود نيامده بود . من همين كه او را فرود آمده ديدم گمان كردم كه براى برپا داشتن رستاخيز آمده است ، از اين رو رنگ من به آن خاطر دگرگون شد ! و چون ديدم كه خداوند به وسيلهء او تو را برگزيده ، دوباره رنگ و حال من به حال اوّل برگشت . مگر او را نديدى هر چه بالاتر رفت كوچك شد ، چرا كه چيزى نيست كه به پيشگاه پروردگار نزديك شود مگر به دليل عظمت او كوچك مىشود . اين ( اسرافيل ) پرده‌دار خدا و نزديك‌ترين خلق خدا به اوست و لوح در بين چشمان او از ياقوت سرخ ! چون پروردگار متعال به صورت وحى سخن گويد خداوند آن لوح را در پيشانى او قرار دهد تا در آن نظر كند . سپس آن را به سوى ما مىافكند و ما در آسمانها و زمين ، به سوى آن مىشتابيم زيرا كه وى نزديك‌ترين خلق خداى رحمن است در حالى كه ما بين او و ساحت پروردگارى هفتاد حجاب نورى است كه چشمها را خيره مىسازد چنان كه در شمار وصف نيايد . و من نزديك‌ترين مخلوقم به او ، در حالى كه بين من و او مسير هزار سال است . » . « 1 »

--> ( 1 ) - تفسير قمى : 2 / 27 .