الشيخ عزيز الله عطاردي (مترجم: عطائى)

96

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى)

كوتاهىها نكوهش كردند ؛ چرا كه خود سزاوار نكوهش بودند . دانستند كه خداى تبارك و تعالى شكيبا و داناست ، به يقين غضب او شامل حال كسى است كه رضاى او را پذيرا نشده است و مانع است كسى را كه پذيراى عطاى او نيست . و تنها كسى را گمراه مىسازد كه هدايت او را نپذيرد . وانگهى گنهكاران را با تبديل به حسنات امكان توبه داده بندگان خود را در كتاب آسمانيش با صداى بلند ناگسستنى به سوى آن ( توبه ) فرا خوانده است و مانع درخواست بندگانش نشده است . بنابراين خدا لعنت كند كسانى را كه فرمان‌هاى نازله پرودگار را كتمان كنند و حال اين كه بر خود رحمت را واجب شمرده و آن را بر غضب مقدم داشته است و صداقت و عدالت را بدين وسيله به تمام و كمال رسيده است . بنابراين پيش از اين كه او را به خشم آورند او آغاز به خشم بندگان نمىكند و اين از روى علم يقين و علم تقواست . و هر امّتى را خداوند علم كتاب را از ايشان موقعى برداشت كه آن را ترك گفتند و دشمنان ايشان را بر ايشان گمارد موقعى كه آنان خود ولايت او را پذيرفتند . و از جمله واگذاردن ايشان كتاب را آن است كه حروف آن را برپا داشتند ولى حدود آن را تحريف كردند ، به اين ترتيب كه آن را روايت مىكنند ولى رعايت دستورات او را نمىكنند و نادانان را حفظ روايت شگفت زده مىكند ولى دانشمندان را ترك رعايت كتاب خدا ، غمگين مىسازد . از جمله دور انداختن ايشان كتاب خدا را آن كه توليت آن را به افراد نادان بسپارند و در نتيجه آنان را وارد هواى نفس كرده و به رذالت و پستى كشانند و رشته‌هاى دين را دگرگون سازند سپس آن را به دست