موعظه كند و بيم دهد ، پاداشى همانند پاداش جن و انس و همانند اعمال ايشان را دارد . » . « 1 » 66 - ورّام‌بن ابى فراس در حديث مرسلى از ابوجميله به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، مىفرمايد : « هر كه از بنده‌اى از بندگان خدا دروغى را بشنود وقت سخن گفتن و يا خيانتى ببيند در وقتى كه امانتى به او سپرده‌اند ، سپس امانتى به او بسپارد بر اساس امانت الهى ، بر خدا لازم است كه در آن عملش او را گرفتار سازد و بعد هم جايگزين نسازد و پاداشى هم به او ندهد . » . « 2 » 67 - همو از جابر به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « بنده‌اى در آتش دوزخ مىماند و هفتاد پاييز و هفتاد پاييز ( 140 پاييز ) خدا را قسم مىدهد ، در صورتى كه هر پاييزى سه هفتاد سال ( دويست و ده سال ) است . سپس فرمود : « او خدا را به حق محمد و آل محمّد قسم مىدهد و درخواست رحمت مىكند ! پس خداوند به جبرئيل فرمان مىدهد : برو به سمت اين بنده‌ام و او را به طرف رحمت من بياور ! جبرئيل عرض مىكند : بار خدايا ! چگونه من در دوزخ فرود آيم ؟ خطاب مىرسد : من به آتش دوزخ دستور داده‌ام تا براى تو سرد و سلامت گردد . عرض مىكند : خدايا ! جاى او را در ميان آتش نمىدانم ؟ خطاب مىرسد : او در ميان چاهى در سجيّل است .

--> ( 1 ) - اختصاص : ص 261 . ( 2 ) - مجموعهء ورّام : 1 / 342 .