حالى ملاقات مىكند كه از او راضى است و هر چند از فرق سر تا به پايش پر از گناهان باشد خداوند متعال گناهان او را محو مىكند . آن چهار چيز عبارتند از : انجام كامل آنچه خداوند بر او مقرّر فرموده است ، راستگويى و صداقت با مردم و شرم از آنچه در پيشگاه خدا و نزد مردم زشت است و حسن خلق با خانواده و مردم . و چهار چيز است كه در هر كس از مؤمنان باشد خداوند او را در اعلا علييّن در غرفه‌ها ؛ در جايگاه شرف و كرامت ساكن گرداند . آن كه يتيم را پناه دهد و به او توجّه كند و همچون پدرى براى او باشد . و هر كه بر ناتوانى ترحم كند و او را يارى نمايد و كفايتش كند و آن كه بر پدر و مادرش انفاق كند و با آنها مدارا نمايد و بر ايشان احسان كند و آنها را سبك نشمارد و برده‌اش را نيز ناچيز نداند و او را در برابر تكاليفش يارى كند و به آنچه تاب و توان ندارد وادار نسازد . » . « 1 » 46 - از جابر نقل كرده است ، مىگويد : ما جمعى بوديم پس از انجام مناسك حج خدمت امام باقر عليه السلام رسيديم ، و پس از خداحافظى عرض كرديم : يابن رسول اللَّه ! ما را موعظه كنيد ! فرمود : « بايد تواناى شما ناتوان‌تان را يارى كند و توانگر شما بر تهىدست شما توجّه كند و بايد هر شخصى خيرخواه برادر دينى خود باشد همان طورى كه خيرخواه خويشتن است . اسرار ما را پنهان بداريد و مردم را به گردن ما سوار نكنيد ! به امر ما و آنچه از طرف ما به شما مىرسد توجه كنيد ؛ اگر موافق با قرآن يافتيد

--> ( 1 ) - امالى شيخ : 1 / 192 .