امامان هنگام وفات خود را مىدانند 1 - صفّار از ابومسافر نقل كرده است ، مىگويد : ابوجعفر ( امام باقر ) عليه السلام در شامگاهى كه مريض شد و آن شبى كه در آن شب درگذشت به من فرمود : « اى بندهء خدا ! خداوند هيچ پيامبرى از پيامبرانش را به جانب كسى نفرستاده است مگر اين كه سه چيز ( سه پيمان ) را گرفته است » . عرض كردم : سرورم ! آنها چه چيز است ؟ فرمود : « اقرار به بندگى خدا و يگانگى او ، و اين كه خداوند آنچه را بخواهد مقدّم مىدارد . و ما قومى - ياگروهى - هستيم كه هرگاه خدا براى افرادى از ما دنيا را نپسندد ما را به سوى خود منتقل مىكند . » . « 1 » ابر ، مسخّرِ ايشان است 1 - صفار از عبدالرّحيم نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام پيش از اين كه من بپرسم ، فرمود : « بدان كه ذوالقرنين بين دو نوع ابر مخيّر شد ، ابر رام را برگزيد و ابر سخت را براى صاحب شما واگذاشت » گفتم : ابر سخت چيست ؟ فرمود : « ابرى كه داراى رعد و برق و صاعقه است . چرا كه صاحب شما به آن سوار مىشود ؛ بدان كه به زودى او سوار بر اين ابر خواهد شد و در وسايل و اسباب ؛ اسباب و وسائل صعود به آسمانهاى هفت گانه ؛ پنج آسمان آباد و دو ويرانه بالا مىرود . » . « 2 » 2 - از ابوبصير نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود :

--> ( 1 ) - بصائرالدّرجات : ص 481 . ( 2 ) - همان : ص 408 .