حرف را ويژهء خود قرار داده و علم غيب به نزد اوست و هيچ نيرو و توانى جز خداى بلند پايه و بزرگ را نيست . » . « 1 » 2 - از جابر نقل كرده ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : فدايت شوم ! اين سخن آن عالِم ( آصفِ بن برخيا ) كه گفت : « أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ » « 2 » چگونه بوده است ؟ فرمود : « اى جابر ! همانا خداى تعالى اسم اعظم خود را بر هفتاد و سه حرف قرار داده است كه در نزد آن عالم ( آصف ) يك حرف از آنها بود ، زمين ما بين او و بين تخت فرو رفت تا آنجا كه دو قطعه زمين به هم پيوست و بخشى از اين بر به آن بر تحوّل يافت . و در نزد ما از اسم اعظم خدا هفتاد و دو حرف است و يك حرف در علم غيب خدا و نزد او نهفته است » . « 3 » 3 - از عمربن حنظله نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : من گمان مىبرم كه در نظر شما جايگاهى دارم ؟ فرمود : « آرى » گفتم : مرا به شما حاجتى است . فرمود : « چه حاجتى دارى ؟ گفتم : اسم اعظم را به من بياموزيد ! فرمود : « تو تاب و توان آن را دارى ؟ » گفتم : آرى . فرمود : « وارد آن خانه شو ! » وارد خانه شدم ، امام باقر عليه السلام دست خود را روى زمين گذاشت خانه تاريك شد و اعضاى بدن عمر به لرزه افتاد فرمود : « چه مىگويى ؟ بياموزمت آن را ؟ » گفت : نه . پس امام عليه السلام دست خود را برداشت و خانه به حال اول برگشت . « 4 »

--> ( 1 ) - بصائرالدّرجات : ص 208 و كافى : 1 / 103 . ( 2 ) - نمل / 40 : من تخت او را قبل از اين كه چشم برهم زنى نزد تو خواهم آورد . ( 3 ) - بصائرالدّرجات : ص 208 . ( 4 ) - بصائرالدّرجات : ص 210 .