عرض كردم : من در پيشگاه خدا از روزه و صدقه در بين ركن و مقام نذر كردم كه اگر شما را ملاقات كردم از مدينه بيرون نروم تا بدانم كه شما قائم آل محمّد هستيد يا نه ؟ اگر شما او باشيد آمادهء جهاد و همراه شما باشم و اگر نباشيد روى زمين بگردم و در طلب روزى باشم ؟ فرمود : « اى حكم ! ما همه قائم به امر خدائيم و به دستور او بر سركاريم » عرض كردم : شما مهدى هستيد ؟ فرمود : « همهء ما به سوى خدا رهبرى مىكنيم » گفتم : شماييد آن امام صاحب شمشير ؟ فرمود : « همه ما صاحب شمشير و وارث آنيم » عرض كردم : شما هستيد كه دشمنان خدا را مىكشيد . دوستان خدا در سايهء شما عزيز مىشوند و به وسيلهء شما دين خدا پيروز مىشود ؟ فرمود : اى حكم ! چگونه من همو باشم در حالى كه به چهل و پنج سالگى رسيده‌ام ! و به راستى كه صاحب آن امر به شيرخوارگى از من نزديك‌تر و به پشت زين از من چالاك‌تر است . » . « 1 » انفال از آنِ ايشان است 1 - كلينى از محمّدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به تفسير قول خداى تعالى : « وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى . . . » « 2 » پرسيدم فرمود : « منظور از « ذى القربى » خويشان رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم است و خمس از آنِ خدا و رسول خدا و ما است » . « 3 »

--> ( 1 ) - كافى : 1 / 536 . ( 2 ) - انفال / 41 : و بدانيد هرگونه غنيمتى كه نصيب شما مىشود يك پنجم آن از آنِ خداوند و پيامبر وذىالقربى ( امامان اهل بيت ) . . . است . ( 3 ) - كافى : 1 / 539 .