الشيخ عزيز الله عطاردي (مترجم: عطائى)

76

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى)

امام عليه السلام فرمود : « صلوات بر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و روزه‌اى است كه در قول خداى تعالى آمده است : « إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً » . « 1 » و از چيزى پرسيد كه زياد مىشود ولى كم نمىشود ، فرمود : « آن درياست » و از چيزى كه كم مىشود ولى زياد نمىشود ، فرمود : « عمر آدمى است » و از پرنده‌اى كه تنها يك مرتبه مىپرد ؛ نه قبل از آن پريده و نه پس از آن مىپرد ، فرمود : « طور سيناست كه در كلام خداى تعالى آمده است : « وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ » « 2 » و از گروهى كه شهادت به حق دادند در حالى كه دروغگو بودند ؟ فرمود : « منافقانند كه گفتند : شهادت مىدهيم كه تو رسول خدايى « 3 » » . « 4 » 23 - از محمّدبن منكدر نقل كرده . . . « 5 » 24 - از عبداللَّه‌بن نافع بن ازرق نقل كرده است كه مىگفت : اگر من مىدانستم كه بين مشرق و مغرب كسى هست كه به من بگويد ؛ نه بلكه با من بستيزد دربارهء اين كه على عليه السلام مردم نهروان را با وجود اين كه در حركتش ستمكار نبود ، به قتل رساند پيش او مىرفتم ؟ به او گفتند : نزد پسرش محمّد باقر عليه السلام برو ! خدمت آن حضرت رسيد و از او پرسيد ، پس

--> ( 1 ) - مريم / 26 : در آيه به جاى « لَكَ » لِلرَّحمانِ آمده : من براى خداى رحمان روزه گرفته‌ام ؛ روزهء سكوت . ( 2 ) - اعراف / 121 : هنگامى كه كوه را بالاى سر آنها قرار داديم ، چنان كه گويا سايبانى بر سر آنهابود . ( 3 ) - منافقون / 11 : شهادت مىدهيم كه تو حتماً رسول خدايى . ( 4 ) - مناقب : 2 / 288 . ( 5 ) - همان . بقيّهء حديث عين بخش آخر شمارهء ( 13 ) است كه در بخش فضائل گذشت - م .