65 - از جابر جعفى نقل كرده ، مىگويد : محمّدبن علىّبن حسين عليهم السلام فرمود : « يا جابر ! من دل مشغولى دارم » . عرض كردم : چه چيزى دل شما را مشغول كرده است ؟ فرمود : « جابر ! هر كه در دلش دين خدا - به طور خالص - وارد شود او را از غير خدا باز دارد . يا جابر ! دنيا چيست ؟ و شايد دنيا چيزى جز مركبى نباشد كه تو سوار شده‌اى و يا لباسى كه پوشيده‌اى و يا زنى كه او را به همسرى گرفته‌اى ! اى جابر ! افراد مؤمن به دنيا دل نمىبندند چرا كه زوال‌پذير است و نسبت به آخرت ايمن نيستند چون هول و هراس‌ها دارد و به راستى كه اهل تقوا كمترين هزينه را در دنيا دارند و بيشترين كمك را در دنيا ( به ديگران ) مىرسانند ! اگر فراموش كنى تو را يادآورى مىكنند و اگر اهل ذكرى تو را كمك مىكنند آنان حق را مىگويند و پشتوانه‌هاى امر خدايند . بنابراين دنيا را همچون منزلى بدان كه فرود آمده‌اى و بايد از آن كوچ كنى و يا همچون كمالى كه در عالم خواب به آن رسيده‌اى و به زودى بيدار مىشوى در حالى كه چيزى در دست ندارى . و خدا را دربارهء آنچه از دين و حكمتش به تو عاريه و امانت سپرده است در نظر بگير و غفلت نكن ! » . « 1 » 66 - فرمود : « بى نيازى و عزّت در دل مؤمن جنب و جوش دارند در صورتى كه آنها به حد توكّل برسند آرام گيرند ! » . « 2 » 67 - و نيز آن حضرت فرمود : « بر قلب كسى چيزى از كِبر و غرور وارد نمىشود مگر اين كه از عقلش به همان اندازه چه كم باشد و چه زياد

--> ( 1 ) - الفصول المهمّه : ص 212 . ( 2 ) - همان .