شفاى هر دردى است . » . زهرى مىگويد : آن گاه غذا را برداشتند ، روغن آوردند ، فرمود : « اباعبداللَّه ! روغن بمال ! » گفتم : من روغن ماليده‌ام . فرمود : « اين روغن بنفشه است » . پرسيدم : روغن بنفشه چه امتيازى به ساير روغن‌ها دارد ؟ فرمود : « مانند امتياز دين اسلام بر ساير دين‌ها » سپس پسرش محمّد وارد شد ، مدتى با او مخفيانه صحبت كرد و من شنيدم كه در بين سخنانش مىفرمود : « بر تو باد به حُسن خلق ! » گفتم : يابن رسول اللَّه اگر از جانب خدا فرمان ( رفتن از دنيا ) برسد كه همه ناگزير از آنيم - در دلم گذشت كه آن حضرت خبر درگذشت خود را داد - پس از شما به چه كسى مراجعه كنيم ؟ فرمود : « اى ابوعبداللَّه ! به اين پسرم - به طرف پسرش محمّد اشاره كرد - مراجعه كنيد ، زيرا كه او وصىّ و وارث و خزانهء علم من و معدن حلم و شكافنده دانش است » . عرض كردم : يابن رسول اللَّه ! باقرالعلم يعنى چه ؟ فرمود : « در آيندهء نزديك شيعيان خالص من به او مراجعه مىكنند و او علم را مىشكافد شكافتنى . » . زهرى مىگويد : سپس پسرش محمّد را دنبال حاجتى به بازار فرستاد ، همين كه از بازار آمد ، پرسيدم : يابن رسول اللَّه ! چرا شما بزرگترين فرزندتان را وصىّ خود قرار نداديد ؟ فرمود : « امامت به كوچكى و بزرگى عمر نيست ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم اين طور به ما سفارش كرده و ما در لوح و صحيفه ، اين چنين يافتيم . » .