الشيخ عزيز الله عطاردي (مترجم: عطائى)
89
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى)
بنابراين اگر به من رحم نكنى زيانكارم و اگر نبخشائيم در هلاكتم ، بنابراين بر محمّد و آل او درود فرست و مرا بيامرز و از گناهانم درگذر و خواستهام را عطا كن و مهمّاتم را كفايت فرما و مرا به خودم وامگذار كه نسبت به خود ناتوانم ، و اى آقاى من مرا به رحمت خودت ، از خطاهايم نجات ده و به وسيلهء رحمت گستردهات خوشبختم گردان ! » . پس چون خواست شش ركعت نماز ديگر را بخواند به پا خيزد و دو ركعت نماز بخواند و چون سلام داد ، بگويد : « خدايا تو براى دوستانت همدمترين همدمانى و براى كفايت كسانى كه بر تو توكّل دارند از همه كس حاضرترى از دلهاى آنها آگاه و بر باطن ايشان مطّلعى ، و بدانچه در ديدگاه آنهاست احاطه دارى ، خداوندا بدى من بر تو آشكار است و از تو يارى مىطلبم ! بنابراين وقتى كه تنهايى مرا به وحشت اندازد ، به ياد تو انس مىگيرم و چون غمها بر من فرو ريزد به پناهجويى تو پناه مىآورم با علم به اينكه اختيار تمام كارها به دست تو است و ريشهء همهء امور ، قضاى تو و همه در تحت امر تواند . خداوندا ! اگر از درخواست از پيشگاه تو ناآگاه باشم يا آگاه ، نخستين كسى نيستم كه در تحت ولايت توام و تنها كسى نيستم كه به درگاهت مىنالم . خدايا ! تو خود دستور درخواست دادى و اجابت درخواست بندگانت را ضمانت كردى ! و هر كه به درگاه تو دل بندد و حاجت خودش را به درگاه تو آورد هرگز نااميد بر نمىگردد و دست تقاضاى كسى از بخشش و عطاياى تو خالى باز نگردد . و كدام پپادهاى كه آهنگ تو را نموده ، ولى تو را نيافته است ؟ و كدام ديدار كنندهاى كه به ديدار تو آمده ، و تو او را با موانعى از خود بريده و دور نمودهاى ؟ بلكه كدام پناهجوى از