دعا در كنار كعبه 16 - محمّدبن يعقوب از ابوحمزه به نقل از پدرش آورده است ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام را در سايبان كعبه ديدم كه شب هنگام نماز مىخواند و قيام نماز را طول مىداد تا آنجا كه يك مرتبه به پاى راست تكيه مىداد و يك بار روى پاى چپ ، آنگاه شنيدم كه با صداى گريه‌آلودى مىگفت : « آقاى من ! مرا عذاب مىكنى در حالى كه دوستى تو را در دل دارم ، هان به عزّت و جلالت سوگند اگر چنين كنى ، ميان من و مردمانى را يك جا جمع كرده‌اى كه مدّت زيادى با آنها به خاطر تو دشمنى كرده‌ام » . « 1 » مناجات امام سجّاد عليه السلام 17 - ابن فهد مىگويد : علي بن حسين زين‌العابدين عليهما السلام در مناجات خود مىگفت ، و در محتواى آن نسبت به گسترش اميد و اميدوارى مىانديشيد : « خداى من ! به عزّت و جلالت سوگند كه اگر مرا در غل و زنجيرها ببندى و از ميان اين همه گواهان ، احسانت را از من بازدارى و در جلوى چشم بندگان رسواييهاى مرا برملا كنى و فرمان دهى كه مرا به سوى آتش دوزخ ببرند ، و بين من و نيكوكاران فاصله اندازى ، باز هم اميدم را از تو نمىبرّم و از آرزومنديم به بخشش تو رو بر نمىگردانم و محبّت تو از دلم بيرون نمىرود و نعمتهايى را كه مرحمت كرده‌اى فراموش نمىكنم و همچنين پرده‌پوشى كه در دار دنيا بر من داشته‌اى و خوشرفتاريت رابه من از خاطر نمىبرم . » « 2 »

--> ( 1 ) - كافى : ص 2 / 257 . ( 2 ) - عدّة الداعى : ص 28 .